Die passasiers op 'n SAL vlug van Bloemfontein na George sit al reg om te
vertrek toe die kaptein en tweede offisier aan boord kom. Albei  het 
donkerbrille op, die een stap met 'n gidshond en die ander gebruik 'n  wit
stok om sy pad te vind. Sommige van die passasiers giggel senuagtig, want
dis sekerlik 'n grap.

Die motore word aangesit, die vliegtuig kom in beweging, begin spoed optel
op die aanloopbaan, maar styg nie op nie. Intussen kom die einde van die
aanloopbaan al hoe nader en nader, en die passasiers begin onrustig rond te
kyk. Die vliegtuig beweeg vinniger en vinniger, amper aan die einde van die
aanloopbaan, en 'n handvol passasiers begin gil en skree en huil, tot die
vliegtuig se neus lig en 'n paar meter voor die einde van die aanloopbaan
begin opstyg.

'n Paar passasiers sug van verligting, 'n paar ander lyk skaam oor hoe hulle
op die skrikwekkende grappie gereageer het, en wanneer die eerste drankies
bedien word, vergeet almal van die insident. In die vlugkajuit voel-voel die
kaptein sy pad na die knoppie gemerk " Automatic Pilot " , druk dit, en sit
terug in sy stoel.

" Weet jy, " sę hy  aan die tweede offisier. " Eendag gaan die simpel mense
te laat begin gil , dan k@k ons almal!